binigyan na naman ng isang gabi ang puso para mahimlay
sa mga kumot na nagsilbing museleo ng naghihintay
hinagkan ang hangin at tinuring na kaibigan
binalikan ang buhay na unang kinamulatan.

Gabi

nakatingin siya
sa kalangitan
at biglang 
nagtanong,
"kaya mo pa ba?
hanggang kailan
ka maghihintay?" 
pinikit ko ang 
aking mga mata
wala akong ibang 
narinig kung hindi
and hampas 
ng mga alon
at ang paghinga 
naming dalawa

wala mang kasigurduhan
binuksan ko ang aking mga mata
at tumingin sa kanya
ako'y ngumiti 
at sinabing, 
"hanggang maubos
ang bawat araw
at bawat gabi."