Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
Azumi Rabulan Jul 2018
Tanging alaala na lamang
ang mayroon sa isipan.
Sa tuwina'y namamanglaw,
paulit-ulit nalang ito binabalikan.
Sa mga mata niya
naapuhap ang saya
na pansamantala
at ang lungkot
na magpawalang hanggang nadarama.
gumising ang araw
na walang sinag
at puro dilim lang ang naaaninag.
Hinanap ng mga ibon
ang huni ng isang binata
na hanggang ngayon ay nawawala.
Asan na ba ang sinisinta?
nakahanap na ba ng iba?
Mapaniil na tadhana,
sa pagmamahal ay umasa.
Suntok sa buwan
ang aking mga kahilingan,
na ika'y bumalik saking tabi.
Tanging alaala na lamang
ang mayroon ako
at magpakailanman
babaunin ko ito.

— The End —