Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Maniniwala ka ba?

Kung sasabihin kong iniibig kita,

Paniniwalaan mo ba kaya?

Kung nakikita mo lang ang sarili mo sa aking mga mata,

Malalaman mo kung gaano ka kahalaga.

 

Sabi mo, masyado nang mabigat ang mundo.

Na ang bawat halaga ay laging may kapalit.

Ngunit sa tula ko, ikaw ang aking mahal,

Walang bilang, walang dulo, walang higit.

 

Kaya huwag mo nang tignan ang dumi sa salamin.

O ang mga sugat na pinipilit mo na itago sa akin.

Sa pagitan ng gabi at ng bawat panalangin,

Ikaw ang bituing hindi kailanman magmamaliw.

Request permission to use this poem
Written by
Ekkoekkobag
24 / M / Philippines
Published
May 18
Lines·Words
12·89
Tags
#tagalog
Permission

Request to use this poem

Tell Ekkoekkobag how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write