Yürüyorum yol yok
iz yok
Düşünüyorum sen yok
aşk yok
Bir ormana sapıyorum birden
Adımlarımı kaybediyorum
Gözyaşlarımı tutamıyorum
Senden ayrılamıyorum
Adımlarım hızlanıyor
Gözyaşlarım kayboluyor karanlıkta
Birden bir ışık
Bir umut
Gecemi aydınlatan
Bir ay
Bir yıldız
Belki de gözlerin
Hava daha ağarmamış
Gün doğmamış
Işık yok insan yok
Bir ben bir de aşkın uyanık
Göz gözü görmez zifiri bir karanlık
Yavaş yavaş doğuyor güneş
Bitiyor gece
Gölge gibi beliriyor yalnızlığım