Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
*de maan streelt mijn naakte huid teder en zacht net of iemand op mij wacht daar in het hoekje van het natte dakraam ver weg schijnt toch zo voldaan en al is haar blanke gloed slechts een reflectie van een verdoofd licht zo veel die reflectie mij kan schenken want ook de maan heeft meer dan één gezicht 's nachts toont ze soms bescheiden een lach wachtend op de overname van de zon wachtend op een nieuwe dag*
0
Feb 3, 2015
Feb 3, 2015 at 8:22 PM UTC
Verscholen in een wolkenbed
*de maan streelt mijn naakte huid teder en zacht net of iemand op mij wacht daar in het hoekje van het natte dakraam ver weg schijnt toch zo voldaan en al is haar blanke gloed slechts een reflectie van een verdoofd licht zo veel die reflectie mij kan schenken want ook de maan heeft meer dan één gezicht 's nachts toont ze soms bescheiden een lach wachtend op de overname van de zon wachtend op een nieuwe dag*
nienkella
Written by
Feb 3, 2015
Feb 3, 2015 at 8:22 PM UTC
Request permission to use this poem