Natisod na ang hangal na nagmamarunong
Sa sariling salita siya'y nakulong
Anopat nahulog sa sariling patibong
Sa bibig ang mga wika'y bumubulong
At ayon na nga! winasak ang sedang nagkukubli
Sa kasamaan lumangoy ng walang pag-aatubili!
Nagpakalumos sa apoy na sumusidhi
At nilimot ang sumpang minimithi
Mga kamay tuluyang dinungisan
Sa mismong bagay na kinamumuhian
At na'ng bahagyang isip ay nahimasmasan
Hinahanap ang karit ni kamatayan
Mga palad sa mukha'y pinangtakip
At mga matay mailap na sumisilip
Sa husga na taglay ng kanyang dungis
Tiyak na kutya ay di magmimintis
Oct 23, 2025
Oct 23, 2025 at 6:54 PM UTC
Natisod na ang hangal na nagmamarunong
Sa sariling salita siya'y nakulong
Anopat nahulog sa sariling patibong
Sa bibig ang mga wika'y bumubulong
At ayon na nga! winasak ang sedang nagkukubli
Sa kasamaan lumangoy ng walang pag-aatubili!
Nagpakalumos sa apoy na sumusidhi
At nilimot ang sumpang minimithi
Mga kamay tuluyang dinungisan
Sa mismong bagay na kinamumuhian
At na'ng bahagyang isip ay nahimasmasan
Hinahanap ang karit ni kamatayan
Mga palad sa mukha'y pinangtakip
At mga matay mailap na sumisilip
Sa husga na taglay ng kanyang dungis
Tiyak na kutya ay di magmimintis
-JGA
Request permission to use this poem