Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

WANGIS MO'Y BUWAN

Nuon, di ko pansin liwanag ng buwan

Dulot na payapa sa kalawakan

Wala ngang dahilan upang mabatid

Kung bakit s'akin tila nakamasid

 

Hangang isang araw may isang ginoo

Pilit sumasagi sa aking puso

Liwanag nya'y yakap sa aking diwa

Payapa nyang hatid, halik na may tuwa

 

Ohh Ginoo...

 

Wangis mo'y buwan, nagiisa sa langit

Tanglaw sa mundong may dilim at pasakit

Wangis mo ang buwan sa payapang dinudulot

Ako'y napaibig ng walang pahintulot

 

Dasal ng puso sa kabilang panig

Sa iisang buwan tayo ay tumitig

Kung tunay nga ang pag ibig, saksi sya sa atin

Buwan ang sasagot kung ikaw ay para sa akin

 

Ngayo'y alam ko na bakit buwa'y nakamasid

Upang pag ibig mo sa aki'y maihatid

Sabay nating tanawin buwang magiting

Upang ating pag ibig ay umigting

Request permission to use this poem
Written by
AgerMCab1970
48 / Manila
Published
Dec 31, 2018
Lines·Words
21·129
Tags
#buwan#lovepoem#tagalogpoem#tulangfilipino#tagalogpoetry#filipinopoems
Permission

Request to use this poem

Tell AgerMCab1970 how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write