Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Die arendgod was reeds verswelg Agter sleepvoet trapsietjies Wat met motreen sy voetspoor laat Menigte kleure het deurmekaar gedreun Om hul water afhantlikes met 'n bulderende Brander van stemme te dra En die skerts wat dans oor hulle skouers Dan af traan om met hulle verwante menigte te vereenselwig Die gedreun van stemme bereik 'n stilte vol antisipasie Die bekoordes vind hul ligging ... Op hul merke... Gebore vir die oomblik... Kneukels raak wit van koue en klou... Iewers flits 'n meganiese weerligstraal... En ons swem rugslag in die sproeireen
0
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:38 PM UTC
Rugslag in die sproeireen
Die arendgod was reeds verswelg Agter sleepvoet trapsietjies Wat met motreen sy voetspoor laat Menigte kleure het deurmekaar gedreun Om hul water afhantlikes met 'n bulderende Brander van stemme te dra En die skerts wat dans oor hulle skouers Dan af traan om met hulle verwante menigte te vereenselwig Die gedreun van stemme bereik 'n stilte vol antisipasie Die bekoordes vind hul ligging ... Op hul merke... Gebore vir die oomblik... Kneukels raak wit van koue en klou... Iewers flits 'n meganiese weerligstraal... En ons swem rugslag in die sproeireen
pieter-andries-christiaan
Written by
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:38 PM UTC
Request permission to use this poem