Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Ν' αποξεχνιέμαι Κι ώρες να σε κυττάζω εκστατικός Σε μύρο, σε αύρα, σε όνειρο, σε φως Να πνέω και να διαλυέμαι Να μην ταράσσει Την αίσθησή μου, ουδ' όσο φύλλων θρος Τα ησυχασμένα δάση. Ω έσφιξαν τώρα οι μέρες. Οι ώρες στένεψαν πολύ. Η ωραία στιγμή περίτρομο πουλί Που καρτερεί την μπορά. Μαζί να πλέμε Κι εγώ να σε κυττάζω εκστατικός. Σε μύρο, σε άυρα, σε όνειρο, σε φως Να πνέω και να διαλυέμαι.
0
Feb 26, 2014
Feb 26, 2014 at 10:35 AM UTC
Περιδέραιο by Μίνως Ζώτος
Ν' αποξεχνιέμαι Κι ώρες να σε κυττάζω εκστατικός Σε μύρο, σε αύρα, σε όνειρο, σε φως Να πνέω και να διαλυέμαι Να μην ταράσσει Την αίσθησή μου, ουδ' όσο φύλλων θρος Τα ησυχασμένα δάση. Ω έσφιξαν τώρα οι μέρες. Οι ώρες στένεψαν πολύ. Η ωραία στιγμή περίτρομο πουλί Που καρτερεί την μπορά. Μαζί να πλέμε Κι εγώ να σε κυττάζω εκστατικός. Σε μύρο, σε άυρα, σε όνειρο, σε φως Να πνέω και να διαλυέμαι.
Μίνως Ζώτος (Minos Zotos) is a greek poet who died at a very young age (28 years old) and lived during the '20s-'30s. The poem "Περιδέραιο" ("Necklace") was included in his second collection of poems ("Αφιέρωμα"/"Oblation").
thrashard-banshee
Written by
Feb 26, 2014
Feb 26, 2014 at 10:35 AM UTC
Request permission to use this poem