Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

In Mendoza’s Mind...

Ako ay isang pulis,

Natangal sa Serbisyo dahil sa paniniwala kong mali ang naging paghusga sa aking pagkatao,

Naglingkod sa bayan ngunit nauwi ang aking paghihirap sa hindi tamang pagpataw ng parusa,

Sa aking serbisyo, Sa aking pagkatao, at sa pangalan ko.

 

Kayat nagawa ko ang desisyong ito,

Wag niyo akong sisihin dahil tao lamang ako,

Nasasaktan at humihingi ng katarungan sa sistemang di makatarungan ang dahilan,

Sino ba naman ang matutuwang mapagbintangan,

sa mga krimeng pinaniniwalaan kong di naman ako ang may kagagawan?

 

Mga turista ang aking ginawang pananga,

Dahil di naririnig ng binging sistema ang mensahe ng sarili nilang mamamayan,

Kayat sila ang napili ko upang maintindi ako at magawan ng paraan,

 

Bitbit ko ang aking baril,

Hawak ko ang aking kutsilyo,

Ngunit wala akong balak na gamitin ito upang masimulan ang pagkakagulo,

Isa lang naman ang hiling ko,

 

ANG MAPANSIN AKO NG BULOK NA SISTEMANG PINANGALINGAN KO.

Request permission to use this poem
Written by
vn-carlos
Filipino
Published
Aug 24, 2010
Lines·Words
17·150
Notes

Vn13©2010

Permission

Request to use this poem

Tell vn-carlos how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write