Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Jou eierbeloftes word In mooi woordjies En trane spoortjies Toegedraai En ingelyf In die raadsale Van my helderheid En my bekwaamdheid Oor gesonde redenasie Uit legio self disintigrasie Ek bêre dit knus In my eie kluis Te midde my huis Ń yspaleis As ek dit bewaar Teen die donker gevaar Wat dreig uit elke Oordeelsdag Wat op al die ponde en onse wag Elke "ek het vasgeval in verkeer" Elke "jou wanvertroue maak my seer" Elke kode woord Agter die slot op jou skerm bly jou sondeval verstoord!! Jou eierbelofte is ń kuikenmoord!! Dan hardloop ek terug En kyk na die dop Wat my toe snou As ek dit net stywer toevou , minweted salmonella En bylepes Skuil in die amnion En wurg die blou driehoek Op ń voortrekkervlag Eet ek daarvan sal die dood op my wag Jou eierbeloftes Jou akkideskak eer Jou asyn rein liefde Sal ek bly trotseer Vergewe my tranedal Want blykbaar is Ek net verlief Op my eie terugval
0
Apr 12, 2014
Apr 12, 2014 at 10:26 AM UTC
Legio self disintigrasie
Jou eierbeloftes word In mooi woordjies En trane spoortjies Toegedraai En ingelyf In die raadsale Van my helderheid En my bekwaamdheid Oor gesonde redenasie Uit legio self disintigrasie Ek bêre dit knus In my eie kluis Te midde my huis Ń yspaleis As ek dit bewaar Teen die donker gevaar Wat dreig uit elke Oordeelsdag Wat op al die ponde en onse wag Elke "ek het vasgeval in verkeer" Elke "jou wanvertroue maak my seer" Elke kode woord Agter die slot op jou skerm bly jou sondeval verstoord!! Jou eierbelofte is ń kuikenmoord!! Dan hardloop ek terug En kyk na die dop Wat my toe snou As ek dit net stywer toevou , minweted salmonella En bylepes Skuil in die amnion En wurg die blou driehoek Op ń voortrekkervlag Eet ek daarvan sal die dood op my wag Jou eierbeloftes Jou akkideskak eer Jou asyn rein liefde Sal ek bly trotseer Vergewe my tranedal Want blykbaar is Ek net verlief Op my eie terugval
pieter-andries-christiaan
Written by
Apr 12, 2014
Apr 12, 2014 at 10:26 AM UTC
Request permission to use this poem