Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
Watch out for power,
for its avalanche can bury you,
snow, snow, snow, smothering your mountain.

Watch out for hate,
it can open its mouth and you'll fling yourself out
to eat off your leg, an instant *****.

Watch out for friends,
because when you betray them,
as you will,
they will bury their heads in the toilet
and flush themselves away.

Watch out for intellect,
because it knows so much it knows nothing
and leaves you hanging upside down,
mouthing knowledge as your heart
falls out of your mouth.

Watch out for games, the actor's part,
the speech planned, known, given,
for they will give you away
and you will stand like a naked little boy,
******* on your own child-bed.

Watch out for love
(unless it is true,
and every part of you says yes including the toes),
it will wrap you up like a mummy,
and your scream won't be heard
and none of your running will end.

Love? Be it man. Be it woman.
It must be a wave you want to glide in on,
give your body to it, give your laugh to it,
give, when the gravelly sand takes you,
your tears to the land. To love another is something
like prayer and can't be planned, you just fall
into its arms because your belief undoes your disbelief.

Special person,
if I were you I'd pay no attention
to admonitions from me,
made somewhat out of your words
and somewhat out of mine.
A collaboration.
I do not believe a word I have said,
except some, except I think of you like a young tree
with pasted-on leaves and know you'll root
and the real green thing will come.

Let go. Let go.
Oh special person,
possible leaves,
this typewriter likes you on the way to them,
but wants to break crystal glasses
in celebration,
for you,
when the dark crust is thrown off
and you float all around
like a happened balloon.
Μεγαλώνοντας εκτιμάς παραπάνω τις διαδρομές με αμάξι ή λεωφορείο και σίγουρα με τρένο, σε αυτό δεν έχω μπει ακόμα, ακούγοντας συγκεντρωμένα στίχους συγκινητικούς.

Περνάς βραχώδη βουνά που αχνοφαίνονται σε φωτογραφίες που τραβούν το μάτι περίεργων σε ιστοσελίδες, κι όμως το Grand Canyon δεν πιάνει τίποτα μπροστά τους.
Η κακή διαφήμιση το έφαγε και αυτό, όμορφο είναι, ούτε σε αυτό έχω πάει.

Γαλανά νερά είτε σε μορφή ποταμών είτε λίμνης,
ή ακόμη καλύτερα θάλασσας,
που δεν θα νιώσεις ποτέ καλύτερο συναίσθημα από το να φτάνεις στο νησιωτικό προορισμό σου με το καράβι, πιστεύοντας πως κατέκτησες άλλη μία όμορφη ανάμνηση με τις πατημασιές σου εκεί.

Λένε για αμπέλια, εγώ δεν τα χα ξαναδεί ,τώρα πρώτη φορά τα βλέπω που πηγαίνω στην Αθήνα
Ισθμοί, διώρυγες στο πλάι μου να μην ξέρω τι είναι τι
Κλάματα με φίλους αλλά από γέλιο,
γέλια με φίλες αλλά από κλάματα
Συζητήσεις για διυλιστήρια και πλακούντες
Οι διακοπές πλέον είναι με μάσκες και πολύ διαφορετικές
Παιδιά σε πισίνες στην Κινέτα γράφουν στο τελείωμα.
Φίλησες τα τραύματα μου
Φύσηξες αέρα στα νέα μου πνευμονία
Και για αυτό και μόνο δεν χρειάστηκαν ξένη ιατρική βοήθεια
Παρά μόνο μια δική σου ιαματική μάτια
Μετά από αυτή την εμπειρία
Αποφάσισα να μετακομίσω
Μου πήρες λουλούδια για το νέο μου σπίτι
Που βρισκόταν στη οδό "απόλαυση"
Θες να μάθεις πού είναι;
Στην διασταύρωση της οδού 'εσύ' με την οδό 'εγώ'
Πρέπει να προσπεράσεις το πάρκο της ματαιοδοξίας και  να στρίψεις αριστερά εκεί ακριβώς θα δεις το περίπτερο της αμφιβολίας
Αν θελήσεις τσιγάρα μην σταματήσεις εκεί, είναι πάντα πήχτρα και ό,τι πουλάει έχει ακριβό τίμημα
Προχωρά λίγο παρακάτω στο ψιλικατζίδικο της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μπορεί να μην δεις κόσμο εκεί αλλά η ποιότητα των αντικειμένων προς πώληση, είναι ανεκτίμητη.
Νιώθω σαν να καταλαβαίνω πως είναι στα φιλμάκια όταν όλα τριγύρω γυρίζουν, ταχύρυθμα στο ρυθμό της μουσικής. Καταλαβαίνω πηγές ενέργειας και διαφανή κύματα είτε ήχου είτε δύναμης να με διαπερνούν.

Η εικόνα είναι πιο δυνατή, η μουσική χαμηλή ενώ πάντα συμβαίνει το αντίθετο. Ακούω καθαρά για πρώτη φορά. Ένιωσε η αδυναμία μου μια δυνατή αίσθηση επάρκειας. Τελικά όλοι φωνάζουν και με κούφαναν, ήθελα λίγο ησυχία.

Βλέπω ανθρώπινες τελίτσες στο πάτωμα είναι κόκκινες πράσινες και μπλε - το τζιν δεν κάνει τον άνθρωπο αλλά ο άνθρωπος το τζιν- η διαφάνεια δίνει οπτική πολύπλευρη σαν το γυαλί του μπουκαλιού.

Μακάρι το σκουλαρίκι σου να είχε μια τόσο αποτελεσματική όσο και αθώα χρήση για εμένα, και το χέρι σου που δεν ξέρω την υφή του να σηκώνει την μπλούζα μου για να φανούν τα πλευρά μου, που κάνουν πιο καλή την εικόνα μου.

Μακάρι όπως λες στο 'σπίτι με τις μπάντες' να μπορέσουν να μπούνε περισσότερα σχήματα για να σπάσει το σύνηθες. Τα έχουμε δει όλα τα σχήματα ήδη, αλλά όχι στα ίδια μέρη και σίγουρα όχι μαζί σου. Μου φωνάζει να τα πούμε αλλά ακούει tangerine, μα τα δικά μου dreams μυρίζουν ροδάκινα.

Δεν θα ξεχάσω τις χαιρετούρες απ' όσους προσέχω και τα ανασφαλή κοιτάγματα στο έδαφος όσων για το αδρό τότε πρόσεξα.

Έγραφα για να δώσω ζωή σε λόγια άλλων, μα τώρα ζω ώστε μια μέρα να έχω ετοιμάσει τα δικά μου να τα γράψει άλλος.

Πολυτελές μαγαζί ή σπίτι στην ροτόντα δεν σου δίνουν πάντα όσα θες ούτε όμως και πολύ λιγότερα από όσα περίμενες. Τα εκτιμάς και σε εκτιμάνε σου κάνουν κομπλιμέντα και τα παίρνεις αναμφίβολα. Είτε κάτι ανυψώνεται με αυτενέργεια, είτε το τραβάει γερανός στην τελική μετράει το αποτέλεσμα.

Αν το βλέπεις σωστά, η κάθε νότα έχει χρώμα ή της δίνεις εσύ.

Μέσα στον χρόνο που βιάζεται να φύγει, διακρίνεις χέρια που κάνουν να σε πιάσουν και αντί να βλέπεις πίσω τους ουρανό βλέπεις μια άβυσσο.
In the brief light of dusk
Without razers or swords
Unarmed they are feeling
The stealing of delightful charm
Suddenly their experiences feel surprisingly numb
Like a dried flower I saw in a dump

They are reviving my past life with out-of-date style
Having worn out my shoes
Feeling clusstered and forcing dues
No solitary glances no bedroom pop just blues

Blaming the energy not themselves irrelevant they find that unattested mess
The knot has an edge and it's crystal
How to be close yet distant
May everything they love
and value remain  
And not be nimble and instant
And worsen the stain

Making an effort is effortless
Often to be uncertain is harmless
sometimes coursing is to bless
Inside the fiction of their own creation
Reality never lives up to the imagination
Breathing in breathing out
They messed up they shout

Nation is nothing and identity is key
Fair is an arbitrary concept to be
Nobody talks nice and zero is the measure of average success
Death is hard to comprehend and easy to address  

Proceeding to cry becomes rough
The stimuli is not enough
No water in the sea means no salt
Without a neon colour his head is bald
When the angle is bad the painter adapts
Laugh from your lungs just dust out the bugs

Hurtful commentary about a duck and a dog
about a crooked grandma who's drinking nog
About a man writing letters inside a log
Wishing they utterly disolved in the fog.
Anna Banthedana Aug 2020
I wish my back would touch the pavement where you slightly touched my leg. Back in a friend's house where a glance of yours began writing itself in a top-graded University essay called "After that I never saw him again" but in reality I did.

The cigarette you gave me after surprisingly realizing I kinda smoke and because I pressured you, is what I long for every time my lips have nothing else to do but speak aimless words.

These eyes of yours were not blue in my head anymore or at least not as blue as I remembered. The apocalyptic meeting with the girl with whom you spend my tomorrow with was not too long ago, while ours was. My tomorrow never came.

The long pretty hair which adorn your pale face bring me back to school days where we talked about you hooking me up with Hennessy & Sailor Moon , Leonardo DiCaprio, Phoenix brothers and where we had a staring contest. Needles to say, I lost. There is no winning with you.

The petty fact that you wear clothes puts the thought in my head that once you paid attention to mine and could describe them piece by piece. Now songs that had nothing to do with you, are connected to your tattoos and your arrogance.

I wish you were the guy sitting next to me in the bus trying to read through a book in between dark tunnels. But the fading memory of you talking about my personality intertwined with my sundresses is the one real thing you offered. Now I am convincing myself that my treasuring all this nonsense concerning your existence is enough.

You don't want me do you?

— The End —