Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
tintin-layson
I chose you to be part of my life, engraved deep into my soul, blood assaulting my every vein unconscious from that revered dream, each morning to wake up haunted back by reality. Existence kills me as it devotes you, different worlds – what fate ordained us to be, still I try each day to be a life you’d notice one day.
0
Jul 22, 2011
Jul 22, 2011 at 10:46 AM UTC
Bittersweet (01.10.07)
Lay on the bed Body wholly covered with bed sheet Poor pillow w'screaming from that tight embrace Eyes voluntarily closed Then unexpectedly that moment just when you closed your eyes unaware so sudden teardrops fell down that bony cheeks Lazy to wipe dry face you just let it flow You tried to smile You did it averted from crying But deep within you knew it's not working And that's when you realized nothing's alright not a thing The next day you woke up cheeks'r already dry eyes refreshed it's another day same old noise from outside the sun shines again the earth continues its course And then it dawn on you so it never did before? you are unnoticed.
0
Jul 22, 2011
Jul 22, 2011 at 10:41 AM UTC
I am (01.22.10)
Nakita kita kanina. Nadaanan ka lang ng dyip na sinasakyan ko. Ewan baka nakita mo rin ako. Kung napansin mo ko, yun ang hindi ko alam. Malamang hindi. Ganun ka pa rin, ganun ka palagi. Magkasalubong na mga kilay, nakakunot na noo. Siguro dahil sa init. Ayun, kahit mag-isa lang sa dyip, di ko napiglan, napangiti na lang ako. Nainis naman ako nung isang beses, biglang sinabi ng kaibigan ko, hindi raw maganda yung ginawa **** artikulo. Ipagtatanggol sana kita pero anong masasabi ko, eh wala naman akong alam tungkol sa'yo. Kaya eto pagdating ng bahay, binuksan ko agad at binasa. Baka sakali sa paraang ito maging close tayo. At sa bawat salita, sinusubukang intindihan ang ginawa mo. Pero ang totoo, pinipilit intindihin ka. Baka kasi dito, makilala kita. Isang araw dati, lumabas ako kasama ang isang kaibigan. 'Ah ok' na lang ang nasabi ko, nang malaman kong ang ex niya, ay siya ring ex mo. Anliit talaga ng mundo, noh? Naalala ko tuloy nung hindi mo kami tinulungan, kasi busy ka, busy ka para sa bayan. Ayan, lalo tuloy kitang nagustuhan. Naisip ko nun, kahit kelan hindi ako magiging bida sa hawak **** kamera, kasi, ang bayan mo, ang bayan ko, ang lagi **** inuuna. Oo kahit ako natatawa, kasi sobrang layo talaga ng distansya nating dalawa. Mula sa paniniwala hanggang sa mga ginagawa, hindi kayang sukatin kahit ilang ruler pa gamitin. Hindi naman ako naghahangad ng kahit ano. Ang makita ka nang di inaasahan, sapat na yun. Ang mabasa ka, okay na para isiping kilala nga kita. Makita lang ulit ang mga mata mo, maisip o maalala lahat ng ito, okay na. Pero sana alam mo, may isang tao dito, napapangiti dahil sa'yo.
0
Jul 22, 2011
Jul 22, 2011 at 10:37 AM UTC
pro-KABIT edited (02.15.10)
Nakita kita kanina. Nadaanan ka lang ng dyip na sinasakyan ko. Ewan baka nakita mo rin ako. Kung napansin mo ko, yun ang hindi ko alam. Malamang hindi. Ganun ka pa rin, ganun ka palagi. Magkasalubong na mga kilay, nakakunot na noo. Siguro dahil sa init. Ayun, kahit mag-isa lang sa dyip, di ko napiglan, napangiti na lang ako. Nainis naman ako nung isang beses, biglang sinabi ng kaibigan ko, hindi raw maganda yung ginawa **** artikulo. Ipagtatanggol sana kita pero anong masasabi ko, eh wala naman akong alam tungkol sa'yo. Kaya eto pagdating ng bahay, binuksan ko agad at binasa. Baka sakali sa paraang ito maging close tayo. At sa bawat salita, sinusubukang intindihan ang ginawa mo. Pero ang totoo, pinipilit intindihin ka. Baka kasi dito, makilala kita. Isang araw dati, lumabas ako kasama ang isang kaibigan. 'Ah ok' na lang ang nasabi ko, nang malaman kong ang ex niya, ay siya ring ex mo. Anliit talaga ng mundo, noh? Naalala ko tuloy nung hindi mo kami tinulungan, kasi busy ka, busy ka para sa bayan. Ayan, lalo tuloy kitang nagustuhan. Naisip ko nun, kahit kelan hindi ako magiging bida sa hawak **** kamera, kasi, ang bayan mo, ang bayan ko, ang lagi **** inuuna. Oo kahit ako natatawa, kasi sobrang layo talaga ng distansya nating dalawa. Mula sa paniniwala hanggang sa mga ginagawa, hindi kayang sukatin kahit ilang ruler pa gamitin. Hindi naman ako naghahangad ng kahit ano. Ang makita ka nang di inaasahan, sapat na yun. Ang mabasa ka, okay na para isiping kilala nga kita. Makita lang ulit ang mga mata mo, maisip o maalala lahat ng ito, okay na. Pero sana alam mo, may isang tao dito, napapangiti dahil sa'yo.
Continue reading...
54
Once. It was only one time. Yet, I keep coming back, to that place. Tried to pretend its over. Told myself I won't linger. I was denied. Cos i keep, i keep coming back, to that place. If twice is too much then maybe it really is. Its never a crossroad since then, though i keep coming back, to that place. I keep coming back, i keep coming back, to that place, that is already dead.
0
Jul 22, 2011
Jul 22, 2011 at 10:22 AM UTC
Crossroad (03.12.10)