marjoryderamas - Hello Poetry

Nagsimula ang ating kabanata noong tayo'y nagkakilala Sa iisa paaralang ating pinagmulan ngunit kahit kailan 'di nalaman ang pagkakakilanlan Ano nga ba ang pangalan mo? Binibining nakaupo sa likuran ng tricycle na ito. Hindi ko man alam kong paano ako nahulog sa iyo Masaya na akong makita ka't pagmasdan kahit nasa likuran mo lamang ako Tela manhid ka man at saradong mga libro Ang mga mata **** kahit ilang titig ko, hinding-hindi ko mababasa ang nilalaman nito. Ika'y kakaiba, sa mga kababaihang sa akin ay nais mag pasamantala Bibihira ka mang ngumiti Isa ka namang anghel na may inosente't maamong— paraluman Hindi makabasag pinggan at napaka pino Walang duda na kahit sino ay magkaka interes sa iyo. Hindi sapat ang salitang "maganda" Sapagkat ika'y kakaiba, wala pang isang kisapmata. Mailap ka man, Kapag ika'y tumingin tela ako'y nasa alapaap. Ang sarap sa pakiramdam na kailanman ay hindi ko makakalimutan Kahit na dumaan man ang mga panahon na ang mga titig ko'y iyong makalimutan. Hindi ko man kayang sabihin at tanungin ang pangalan mo Sana naramdaman at nababasa **** may kakaiba sa mga tingin ko Kahit na hindi sigurado na ikaw sa aki'y interesado; hindi pinapansin ang aking pagpa-papresko Saksi naman ang tambutso't lilim ng akasya kung saan ang tricycle'y nakaparada Kung gaano ang aking mga mata'y hindi kuma kawalang pag aralan ang maamo **** pagmumukha Na hindi mawaglit sa aking isipan. Dumaan man ang panahon Na tayo'y di na muling pagtagpuin ni kapalaran. Ika'y ala-ala na lamang sa unang pag ibig na sumibol sa aking murang isipan.

0

Feb 22

Feb 22, 2026 at 5:58 AM UTC

Pangalan mo?" translate "Your Name"

Nagsimula ang ating kabanata noong tayo'y nagkakilala Sa iisa paaralang ating pinagmulan ngunit kahit kailan 'di nalaman ang pagkakakilanlan Ano nga ba ang pangalan mo? Binibining nakaupo sa likuran ng tricycle na ito. Hindi ko man alam kong paano ako nahulog sa iyo Masaya na akong makita ka't pagmasdan kahit nasa likuran mo lamang ako Tela manhid ka man at saradong mga libro Ang mga mata **** kahit ilang titig ko, hinding-hindi ko mababasa ang nilalaman nito. Ika'y kakaiba, sa mga kababaihang sa akin ay nais mag pasamantala Bibihira ka mang ngumiti Isa ka namang anghel na may inosente't maamong— paraluman Hindi makabasag pinggan at napaka pino Walang duda na kahit sino ay magkaka interes sa iyo. Hindi sapat ang salitang "maganda" Sapagkat ika'y kakaiba, wala pang isang kisapmata. Mailap ka man, Kapag ika'y tumingin tela ako'y nasa alapaap. Ang sarap sa pakiramdam na kailanman ay hindi ko makakalimutan Kahit na dumaan man ang mga panahon na ang mga titig ko'y iyong makalimutan. Hindi ko man kayang sabihin at tanungin ang pangalan mo Sana naramdaman at nababasa **** may kakaiba sa mga tingin ko Kahit na hindi sigurado na ikaw sa aki'y interesado; hindi pinapansin ang aking pagpa-papresko Saksi naman ang tambutso't lilim ng akasya kung saan ang tricycle'y nakaparada Kung gaano ang aking mga mata'y hindi kuma kawalang pag aralan ang maamo **** pagmumukha Na hindi mawaglit sa aking isipan. Dumaan man ang panahon Na tayo'y di na muling pagtagpuin ni kapalaran. Ika'y ala-ala na lamang sa unang pag ibig na sumibol sa aking murang isipan.

28

There's a mystery she hides As she passes by through a tree No one is particular with her name Even her face no one could see As she swing in the cradle in the tree Swing, swing back in fourth she stopped and turn her way to me Everything went dark And, I wake up lying in the park It is near the lake that I could barely see myself It's me who no one dares to ask It's me who embraces darkness than weakness It's me who feels denied so isolate

0

Jan 6, 2025

Jan 6, 2025 at 5:25 AM UTC

Tree

There's a mystery she hides As she passes by through a tree No one is particular with her name Even her face no one could see As she swing in the cradle in the tree Swing, swing back in fourth she stopped and turn her way to me Everything went dark And, I wake up lying in the park It is near the lake that I could barely see myself It's me who no one dares to ask It's me who embraces darkness than weakness It's me who feels denied so isolate

13

Love, the word I used to hate Bitterness was sweet Not until dozen of candies Tasty bounds becomes great Mind becomes imaginative Fantasizing everywhere. As I turn stranger to my lover.

0

Nov 24, 2024

Nov 24, 2024 at 9:15 AM UTC

Infatuation into affection

Love, the word I used to hate Bitterness was sweet Not until dozen of candies Tasty bounds becomes great Mind becomes imaginative Fantasizing everywhere. As I turn stranger to my lover.

7