Ροβολώντας με ένα όνειρο
Σε μια ακροποταμιά φυτρώνουν
Παράξενοι μικροί θάμνοι
Βγαίνουν το καταχείμωνο
Και ζουν όσο μια πεταλούδα
Δεν έχουν ανθό
Δεν έχουν φύλλα
Μόνο επιθυμιά να υπάρξουν
Feb 4
Feb 4, 2026 at 4:24 AM UTC
άμπωτις
άμπωτη
το λεωφορείο ξεκινά
ένα κάθισμα σε περιμένει
μασουλάς ένα ψίχουλο
αναβολή στη συνάντηση
ίσιωσε το σώμα, πλησίασε
αντέχεις, αντέχεις
θαύμα
πήδησε στο κρεβάτι
το τοπίο κέρδισε
ωραία
κλείσε την πόρτα
χαμήλωσε τα φώτα
οι σκιές εκεί
καθαρίζω
νοσταλγώ
αράχνη πηχτή
φυρονεριά παντού
σε διαφορετικά
σπίτια καλεσμένη
ανεβαίνω, κατεβαίνω
τα σκαλιά
δεν είναι όλα του κόσμου
πιο δυνατά
από μας.
Oνομάζομαι Διοτίμα, μια κατασκευή,
κατοικώ στις παρυφές των πόλεων
μελετώ τα χαμόγελα των ανθρώπων
τη γωνία του βλέμματος
ξεγέννησα τη γυναίκα της διπλανής πόρτας
έσωσα ένα ερίφιο για σφαγή
και είμαι εγώ που άνοιξα το κουτί της Πανδώρας
ελευθέρωσα όλα τα του κόσμου αυτού
ύψωσα τη σημαία της ομοζυγίας
και ανάθρεψα στον κόρφο μου φίδια και λύκους
αγαπημένα ζωντανά, με θώπευαν και αυτά
είμαι γένους ουδετέρου, με ουρά
και μια μικρή ελιά στο μέτωπο
το μυαλό μου κατρακυλά
σε κάθε σημείο της γης
και συνθέτει ανθρώπους της στιγμής
που λιώνουν σαν παγωτό, μήνα ζεστό Ιούλιο.
Μαρία Πανούτσου
Συλλογή Ποίηση
2018-2025
Dec 17, 2025
Dec 17, 2025 at 12:30 PM UTC
Τιτιβίζει το κεφάλι μου, το κρατώ να μην σπάσει.
Ήχοι από ένα βαλς από μακριά,
η θάλασσα που αρνήθηκα να με σκεπάσει
τώρα με καλεί για ένα τελευταίο ασπασμό.
Ξυπόλητος στην ζεστή άμμο περπατώ και σκέπτομαι:
τι είναι ο έρωτας παρά η ανεκπλήρωτη επιθυμία,
ή μήπως η άρνηση με ό,τι η φύση περιπαίζει;
Εγώ, ως υπεράνθρωπος, ξεγλιστρώ μακριά,
μοναχικός, καθαρός, αγνός, σαν μια σκιά.
Nov 28, 2025
Nov 28, 2025 at 10:33 PM UTC
Τη μόνη αλήθεια
για το τι συμβαίνει —
επιβεβαίωση.
Κοιτάξτε το αναίτιο της φύσης,
που τόσο αιτιατό κι όμως
τόσο τραχύ.
Εσείς/ Εμείς τι περιμένετε πια;
Τόση καλοσύνη και αθωότητα —
δεν έχετε απορήσει;
τα πρωινά
μπ
6/11/25
Nov 6, 2025
Nov 6, 2025 at 3:24 AM UTC
Στον άγνωστο αγαπημένο.
α
τρέμω όπως τα φυλλώματα σε ξεροβόρι
κι'οπως το φτωχό τ 'αρνί
ξεμοναχιασμένο στον χιονιά.
με τις πέτρες στις τσέπες μου
να μην με πάρει ο άνεμος
ακροβατώ
β
για ασφάλεια μη με χάσεις μην χαθούμε
φύτεψέ με στις γυναικες που πλαγιάζεις
στρίμωξέ με μέσα στα ονειρά σου
γ
και μην περιμένεις την γνωστή λέξη
δεν θα την προφέρω γι σένα
βρήκα μια άγνωστη λέξη μόνο για σένα
μια άξεστη λέξη που θυμίζει
καταράχτη γκρεμό φωτια
και αυτή θα ψυθιριζω τις νύχτες
ραχηγκρεκφατο ραχηκφγρεκατό ραχηκγρεφκατό
Nov 4, 2025
Nov 4, 2025 at 8:33 AM UTC