Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
katipunero
katipunero
17 gusto ko lang magsulat
lumabas, sa aking mahinahon tahimik at ligtas na silid lumabas, para mabuhay nang nasa awa ng mabagsik at mapanganib nilang pagdidikta lumabas, para bigyan ng kahulugan ang bawat galaw, bawat hawak ng kamay, bawat sulyap na kung hindi sang-ayon sa pagagos ng kanilang sari-sariling buhay. isa akong Hudas, humalik sa pisngi ng taong iniligtas ang mga makasalanang katulad ko lumabas, para mabuhay lamang na katulad niyo maligaya, ligtas, mapayapa sa piling niya. sa piling na kasing dalisay ng ginto. kasing dalisay ng puso niyo. kasing dalisay ng pagmamahal sa mga katulad niyo. pilit na sinasarado ang mga mata upang mabigyan hinahon ang isip na sa inyong salita't galaw ako'y nakarehas, inaalipin, pinapanganib sa aking paglabas, ako'y tumalikod, sinarado ang pinto upang lumigaya nang tahimik habang ligtas magpakailanman, sa aking pag-iisa.
0
Dec 25, 2017
Dec 25, 2017 at 9:58 AM UTC
sa aking pag-iisa
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
0
May 10, 2017
May 10, 2017 at 3:32 PM UTC
tahanan
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
Continue reading...
77
sa takipsilim na tawag nating alas cinco ng gabi na makikilala ng araw ang lupa, nabibighani sa kanyang sikat at ganda lalamunin hanggat sa dumilim masasaksihan natin ang tunay na kulay, tunay na simoy, tunay na buhay, ng lungkot. hindi niya maisasagot ang limangput libong hukbong-sandatahan ng dakilang, gutom, mabagsik na mga isip. yakap ng mahigpit at mahabang braso ng lungkot; mapaparalitiko habang buhay, sa takipsilim
0
May 9, 2017
May 9, 2017 at 5:18 AM UTC
dalamhati