Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
griseo
griseo
F An amateur writer, a dreamer, and a girl who's in love with the moon. A walking example of a person who's afraid to unmask and show who she really is.
Hey, i know it's undeniably hard It's never been easy to have that kind of standards You shed a lot of tears and drowned in the sea of anxiety Trying your best just for you to be the man that they want you to be But heyyyy, maybe you just have to wait One day you'll be happy don't lose faith Or maybe make your move and tell them your rants And rest if you're tired take a break from being a hardworking ant There are times that you'll feel that the world is against you Don't forget that im your friend, you have me, im not leaving you You maybe someone that i won't be able to reach But i'll never get tired of being here for you even if the universe had a glitch You're my human diary, my pillow, my moon How i wish we'll be together soon But i know i'm just dreaming You don't even have the slightest idea that i'm falling Loving you is really hard You're the boat who always have the choice to stay on the shore But instead, you chase the sun You're the moon that i kept on chasing even if you're already gone So right now if you're reading this I just want you to know that i'll never get tired I'm always here... We're pals and together we're wired Raise the flag and i'll fight with my sword Whatever happens don't forget that you have my word
0
Jun 23, 2020
Jun 23, 2020 at 10:21 PM UTC
To My Moon
We met in the most unexpected time with the most unexpected reason Two unstable soul that are both sailing the sea of sorrow and pain I saw how you crash along with the waves of uncertainty And you witnessed how i break down trying my best to stay sane I love the way you breathe... Like a fragile glass longing for care You show me your vulnerability Your fear of living And your stupid smile that drives away my sanity I love the way you breathe... How you throw your silly jokes that i can't sometimes get Your incredible way of making me sorry for such a small thing and regret And the freakin mojos that you use to make my heart melt I love the way you breathe... Those falling tears of agony as you clench your aching heart Bravely thrown heartbreaking words And your irritating presence is enough for me to realize that you're a breathtaking art I love the way you breathe... Every piece of you is astonishingly made Your soul is drowning me as i tried to untangle each of your secrets And your illuminating eyes are stealing my innocence I just can't take it You're just so amazingly worth it That despite of being undeniably imperfect I never get tired of admiring the air you breathe
0
Jun 23, 2020
Jun 23, 2020 at 10:18 PM UTC
I Love the Way you Breathe
It’s only the heaven’s eyes that sees And the wind of this world that feels A thousand miles for me to reach Maybe out my league for me to seek You’re like a dark sky with a faded light That as I get in touched with, I’m seeing an unfamiliar sight It maybe nonsensical encounter Not until one day where I consider you as the most familiar stranger 3000 miles, unwiped tears, unseen smiles Countless fights, damaged egos, lowered pride Unclear reasons of our paths that collide Still remained connected by the rope that binds
0
May 14, 2020
May 14, 2020 at 2:07 AM UTC
You
The Universe spoke we will never be together Two planets from different orbits both afraid to risk and commit A never-ending story full of what if's Together with the thousands of words that can never escape my lips
0
Dec 28, 2019
Dec 28, 2019 at 9:16 PM UTC
Reality
I'm afraid of falling So afraid that i stopped my heart from beating But no matter how hard and painful it is In the end it's you that i always miss
0
Dec 28, 2019
Dec 28, 2019 at 9:13 PM UTC
Afraid
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
Pagod
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
Continue reading...
57
The stars shined and the moon gives it light but the world still needs the sun for the universe to live, the timing is not right and everything shouldn't be possible. The girl is too young for it
0
Jun 22, 2019
Jun 22, 2019 at 5:01 AM UTC
Still Raw
I thought it wasn't right to chase the moon so i stopped. I looked at the stars and tried to be contented with their light... but then i remembered that someday those stars will turn into a dust. I was too late to realize that You already turned into a dust before I go back and chase the moon like how i used to.
0
Jun 22, 2019
Jun 22, 2019 at 4:54 AM UTC
Too Late
He filled my mind and invade my heart unintentionally... entered my world, became the source of my own smile but turns out to be the reason that ends my fantasy
0
Jun 22, 2019
Jun 22, 2019 at 4:43 AM UTC
Untitled