MiruMcFritz - Hello Poetry

The clasp was not of iron, nor of brass, But woven from a sigh and fleeting glance. It sat upon the shelf, a polished glass, A tempting puzzle built on circumstance. They named it Love's Box, not for gold or dread, But for the whispered, potent thing inside; A promise softly made, a word unsaid, A universe where all the secrets hide. She knew the lore, the caution, and the toll, How hope remained when all the woes took flight. But this dark wood consumed her every soul, A siren singing in the deepest night. A gentle touch upon the fragile lid, A breath held tightly, fearing what would bloom, And then the turning, as the key was slid, To tear the seal and light up all the room. It did not rush out pain in screaming waves, Nor envy's serpent, nor the bitter tear; Instead, a thousand dazzling, brilliant caves Of joy too potent, banishing all fear. A flood of sun, a laughter, wild and free, A dizzying, deep, and terrifying trust. The gift of seeing, finally, to see The other's heart, transformed from fragile dust. But where the light is brightest, shadows stay; The box was not yet empty, it would seem. For with the bliss, there blossomed, day by day, The fear of loss that haunts a perfect dream. The blinding jealousy, the sharpest sting, The certainty that it would have an end. The fragile thread that passionate loves bring, To break and wound where they were meant to mend. And when the storm had passed, and silence fell, And tears had washed the lacquer from the wood, She saw the last thing locked within the shell, Not a disease, but something understood. It was not Hope—that thing was born of need— But Acceptance, quiet and profound: The knowledge that the love, the joy, the **** Of sorrow, all belong upon this ground. And to have known them all, the light and stress, Was to possess the heart's true, vast excess. What aspect of this "Pandora's box of love"—the joy, the fear, or the final acceptance—resonates with you the most?

0

Oct 26, 2025

Oct 26, 2025 at 10:36 PM UTC

Pandora's Love Box

The clasp was not of iron, nor of brass, But woven from a sigh and fleeting glance. It sat upon the shelf, a polished glass, A tempting puzzle built on circumstance. They named it Love's Box, not for gold or dread, But for the whispered, potent thing inside; A promise softly made, a word unsaid, A universe where all the secrets hide. She knew the lore, the caution, and the toll, How hope remained when all the woes took flight. But this dark wood consumed her every soul, A siren singing in the deepest night. A gentle touch upon the fragile lid, A breath held tightly, fearing what would bloom, And then the turning, as the key was slid, To tear the seal and light up all the room. It did not rush out pain in screaming waves, Nor envy's serpent, nor the bitter tear; Instead, a thousand dazzling, brilliant caves Of joy too potent, banishing all fear. A flood of sun, a laughter, wild and free, A dizzying, deep, and terrifying trust. The gift of seeing, finally, to see The other's heart, transformed from fragile dust. But where the light is brightest, shadows stay; The box was not yet empty, it would seem. For with the bliss, there blossomed, day by day, The fear of loss that haunts a perfect dream. The blinding jealousy, the sharpest sting, The certainty that it would have an end. The fragile thread that passionate loves bring, To break and wound where they were meant to mend. And when the storm had passed, and silence fell, And tears had washed the lacquer from the wood, She saw the last thing locked within the shell, Not a disease, but something understood. It was not Hope—that thing was born of need— But Acceptance, quiet and profound: The knowledge that the love, the joy, the **** Of sorrow, all belong upon this ground. And to have known them all, the light and stress, Was to possess the heart's true, vast excess. What aspect of this "Pandora's box of love"—the joy, the fear, or the final acceptance—resonates with you the most?

43

Sa t'wing pinagmamasdan ko ang mapayapang pag-alon ng tubig sa asul na dagat, naalala kita. Sa t'wing dadampi sa'kin ang malamig na simoy ng hangin, naalala kita Sa t'wing tatama sa aking mga balat ang malinaw na tubig ng karagatan, naaalala kita Ang kapayapaang dala sa'kin ng mga iyon ay nagpapaalala kung gaano kagaan ang pakiramdam na iyong dala Ngunit napagtanto kong, hindi araw-araw ay kailangan kita hindi palagi'y kailangan ko ang 'yong presensya Hindi araw-araw kailangan kong ilublob ang aking mga paa at hintaying lumapit ka upang alisin ako sa pagkakalunod sa kalungkutang nadarama Hindi dapat ako umasang sasagipin mo ako sa mga oras na nanghihina at 'di makatayo dahil kailangan kong humakbang mag-isa— at maging matatag kahit hindi ka na kasama Masakit panigurado, pero iyon ang hinihingi ng mundo Ang isuko natin ang laban na ito dahil hindi lahat ay dapat ipanalo Palayain na muna natin ang ating mga sarili sa ngayon Dahil alam kong magtatagpo ulit tayo — pagdating ng panahon.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 11:49 AM UTC

Pag laya.

Sa t'wing pinagmamasdan ko ang mapayapang pag-alon ng tubig sa asul na dagat, naalala kita. Sa t'wing dadampi sa'kin ang malamig na simoy ng hangin, naalala kita Sa t'wing tatama sa aking mga balat ang malinaw na tubig ng karagatan, naaalala kita Ang kapayapaang dala sa'kin ng mga iyon ay nagpapaalala kung gaano kagaan ang pakiramdam na iyong dala Ngunit napagtanto kong, hindi araw-araw ay kailangan kita hindi palagi'y kailangan ko ang 'yong presensya Hindi araw-araw kailangan kong ilublob ang aking mga paa at hintaying lumapit ka upang alisin ako sa pagkakalunod sa kalungkutang nadarama Hindi dapat ako umasang sasagipin mo ako sa mga oras na nanghihina at 'di makatayo dahil kailangan kong humakbang mag-isa— at maging matatag kahit hindi ka na kasama Masakit panigurado, pero iyon ang hinihingi ng mundo Ang isuko natin ang laban na ito dahil hindi lahat ay dapat ipanalo Palayain na muna natin ang ating mga sarili sa ngayon Dahil alam kong magtatagpo ulit tayo — pagdating ng panahon.

31

Alam ko naman na ang mga bagay na sobrang nagpapasaya sa atin ay hindi itinadhanang magtagal ng higit pa sa ating gusto. Alam ko na kahit anong landas man ang ating piliin darating at darating pa rin tayo sa dulo. Nang mapagtanto ko 'to nagkaroon ako ng kalayaang hindi ko inasahan. Ang magmahal ng walang kasamang pangamba. Kaya't kung dumating man tayo sa dulo, sinta, handa na ako. Dahil dito sa ating storya, sa umpisa pa lang ay inibig na kita.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 10:44 AM UTC

Handa na ako sinta.

Alam ko naman na ang mga bagay na sobrang nagpapasaya sa atin ay hindi itinadhanang magtagal ng higit pa sa ating gusto. Alam ko na kahit anong landas man ang ating piliin darating at darating pa rin tayo sa dulo. Nang mapagtanto ko 'to nagkaroon ako ng kalayaang hindi ko inasahan. Ang magmahal ng walang kasamang pangamba. Kaya't kung dumating man tayo sa dulo, sinta, handa na ako. Dahil dito sa ating storya, sa umpisa pa lang ay inibig na kita.

7

Sa mga oras na to, Hindi ko maitatanggi sa sarili ko na nasasaktan ako ng sobra sobra. hindi ko man alam kung kailan ko ulit mararanasan mahalin ulit ako ng katulad mo. sisiguruduhin ko naman sa sarili ko na malalaman mo na hangang sa huli pagkakataon hindi na ko nag mahal pa simula nung nawala ka sa buhay ko. dahil katumbas ng mga binitawan kong mga salita ay inalay ko ang bawat pag mamahal ko sa mga letra bumuo ng mga kahulugang mahal kita kung mahirap man at kumplekadong mundo ang nasa sitwasyon kinahaharap ko ngayon habang mag isa kong hinaharap ang lahat ng pasakit na ito sa tuwing maririnig ko ang sarili mo na itinatanong ito ano kaya ang ginagawa mo sa mga panahon mag isa lang tayo sa panahon hinahanap din natin ang sarili sa kung saan at kailan ba darating ang katapusan ng pagtataguan ng nararamdaman kapag handa na ang tadhana at pagkakataon magkasalubong ang ating mga landas sana sa panahon na yon sana kahit ako nalang ang nag mamahal sayo kahit sa malayo kahit pasikreto kahit hindi mo alam kahit sa mahirap na paraan mamahalin parin kita kahit wala ako kasiguraduhan paninidigan ko to sa kahuli hulian.

0

Jan 14, 2019

Jan 14, 2019 at 11:57 AM UTC

Walang kasiguraduhan pero paninindigan

Sa mga oras na to, Hindi ko maitatanggi sa sarili ko na nasasaktan ako ng sobra sobra. hindi ko man alam kung kailan ko ulit mararanasan mahalin ulit ako ng katulad mo. sisiguruduhin ko naman sa sarili ko na malalaman mo na hangang sa huli pagkakataon hindi na ko nag mahal pa simula nung nawala ka sa buhay ko. dahil katumbas ng mga binitawan kong mga salita ay inalay ko ang bawat pag mamahal ko sa mga letra bumuo ng mga kahulugang mahal kita kung mahirap man at kumplekadong mundo ang nasa sitwasyon kinahaharap ko ngayon habang mag isa kong hinaharap ang lahat ng pasakit na ito sa tuwing maririnig ko ang sarili mo na itinatanong ito ano kaya ang ginagawa mo sa mga panahon mag isa lang tayo sa panahon hinahanap din natin ang sarili sa kung saan at kailan ba darating ang katapusan ng pagtataguan ng nararamdaman kapag handa na ang tadhana at pagkakataon magkasalubong ang ating mga landas sana sa panahon na yon sana kahit ako nalang ang nag mamahal sayo kahit sa malayo kahit pasikreto kahit hindi mo alam kahit sa mahirap na paraan mamahalin parin kita kahit wala ako kasiguraduhan paninidigan ko to sa kahuli hulian.

36

You will be the reason why I'd write this. i want to tell you everyday how much you mean to me you will be the person im going to pray for each night and tell god that you are the one that i want to pursue for the rest of my life. im everything to you, and you mean very little to me im going to love you like its the first time you have ever felt it i will love you as if it was the first time i have fallen in love you always be one who made me a better person now you always enough for me i swear that i will always apologize when i know im wrong i will stay here until you forgive me i will correct myself just to avoid doing the same mistakes i wont ever give up on you i will never let you go but if it means. you'll be happier without me then i will set you free because i want is best for you i swear to god that you will be the last person that i will ever love like this. you're maybe one of greatest mistakes but the mistake that im glad it happened for you taught me alot from the start of our story until its last.

0

Jan 14, 2019

Jan 14, 2019 at 2:14 AM UTC

You

You will be the reason why I'd write this. i want to tell you everyday how much you mean to me you will be the person im going to pray for each night and tell god that you are the one that i want to pursue for the rest of my life. im everything to you, and you mean very little to me im going to love you like its the first time you have ever felt it i will love you as if it was the first time i have fallen in love you always be one who made me a better person now you always enough for me i swear that i will always apologize when i know im wrong i will stay here until you forgive me i will correct myself just to avoid doing the same mistakes i wont ever give up on you i will never let you go but if it means. you'll be happier without me then i will set you free because i want is best for you i swear to god that you will be the last person that i will ever love like this. you're maybe one of greatest mistakes but the mistake that im glad it happened for you taught me alot from the start of our story until its last.

30

sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.

0

Jan 12, 2019

Jan 12, 2019 at 8:23 AM UTC

Tayong dalawa ang nawawalang bituin sa langit

sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.

87

ayoko maniwala sa pag mamahal hindi rin ako naniniwala sa pang matagalan ayoko maniwala sa mga ganyan bagay na wala naman kasiguraduhan. hindi ako naniwala sayo, sakanya, maski sa sarili ko at maging sainyo hindi mo na kailangan mag bigay ng proweba para utuin ako at paniwalain ako. ayoko maniwala sa mga nararamdaman na lalo nagpapagulo sa isip ko kung bakit biglang nag babago ang lahat ng bagay sa mundo. hindi ako maniniwala. at mas lalong hindi ako naniniwala na nagparamdam ang mga ganito na hindi maipaliwanag kung paano sumibol ang nararamdaman ko para sayo. ayoko maniwala kasi ayoko naman talaga maniwala. hindi naman totoo to kasi hindi naman talaga kasi totoo to. kaya tama na ang pag uudyok sakin na totoo ang lahat. tama na kung pwede lang pakiusap lang sana. hanggat maaari hanggat maaga pa hanggat kaya ko pa kung pwede lang wag mo nalang sabihin sakin. patunayan mo nalang na totoo ang lahat ng hindi lang sa salita kundi sa gawa para maniwala ako,

0

Jan 8, 2019

Jan 8, 2019 at 7:40 AM UTC

Ayaw at hindi ako naniniwala

ayoko maniwala sa pag mamahal hindi rin ako naniniwala sa pang matagalan ayoko maniwala sa mga ganyan bagay na wala naman kasiguraduhan. hindi ako naniwala sayo, sakanya, maski sa sarili ko at maging sainyo hindi mo na kailangan mag bigay ng proweba para utuin ako at paniwalain ako. ayoko maniwala sa mga nararamdaman na lalo nagpapagulo sa isip ko kung bakit biglang nag babago ang lahat ng bagay sa mundo. hindi ako maniniwala. at mas lalong hindi ako naniniwala na nagparamdam ang mga ganito na hindi maipaliwanag kung paano sumibol ang nararamdaman ko para sayo. ayoko maniwala kasi ayoko naman talaga maniwala. hindi naman totoo to kasi hindi naman talaga kasi totoo to. kaya tama na ang pag uudyok sakin na totoo ang lahat. tama na kung pwede lang pakiusap lang sana. hanggat maaari hanggat maaga pa hanggat kaya ko pa kung pwede lang wag mo nalang sabihin sakin. patunayan mo nalang na totoo ang lahat ng hindi lang sa salita kundi sa gawa para maniwala ako,

40

isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan

0

Jan 5, 2019

Jan 5, 2019 at 11:18 AM UTC

Maskara

isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan

63

Sayo ko Ginawa Sayo ko ginawa 'yung hindi ko ginawa sa iba. Sayo ko binaba 'yung pride ko. Sayo ako unang natutong magsabi ng totoo, kahit nakakahiya, kahit nakakatakot. Sayo ako unang natutong humingi ng sorry, kahit feeling ko ako naman talaga 'yung nasaktan. Sayo ko sinubukan maging patient, kahit gusto ko nang sumuko. Sayo ako naging open, kahit dati sanay akong itago lahat. I gave you the kind of love. I never gave to anyone else. Not because they didn't deserve it, but because with you, I felt safe enough to try. I trusted you enough to break the walls I built for years. Hindi mo lang nakuha ang best version ko you got the rawest, the realest, the softest part of me. And maybe that's what hurts the most. because I did everything differently, everything sincerely, but in the end, I still wasn't enough to make you stay. I allowed myself to be vulnerable, showing you the sides of me that I never dared to reveal to anyone else. You were the one I did everything differently for. I gave you a version of me. I've never shown anyone. I bent where I used to break. I softened where I used to shut down. I loved you in a way I didn't know I could and maybe that's why it hurts more, because I gave you the parts of me I never gave to anyone else.

0

Jan 5, 2019

Jan 5, 2019 at 4:25 AM UTC

a message for someone couldn' stay

Sayo ko Ginawa Sayo ko ginawa 'yung hindi ko ginawa sa iba. Sayo ko binaba 'yung pride ko. Sayo ako unang natutong magsabi ng totoo, kahit nakakahiya, kahit nakakatakot. Sayo ako unang natutong humingi ng sorry, kahit feeling ko ako naman talaga 'yung nasaktan. Sayo ko sinubukan maging patient, kahit gusto ko nang sumuko. Sayo ako naging open, kahit dati sanay akong itago lahat. I gave you the kind of love. I never gave to anyone else. Not because they didn't deserve it, but because with you, I felt safe enough to try. I trusted you enough to break the walls I built for years. Hindi mo lang nakuha ang best version ko you got the rawest, the realest, the softest part of me. And maybe that's what hurts the most. because I did everything differently, everything sincerely, but in the end, I still wasn't enough to make you stay. I allowed myself to be vulnerable, showing you the sides of me that I never dared to reveal to anyone else. You were the one I did everything differently for. I gave you a version of me. I've never shown anyone. I bent where I used to break. I softened where I used to shut down. I loved you in a way I didn't know I could and maybe that's why it hurts more, because I gave you the parts of me I never gave to anyone else.

36

ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat para sayo at para sakin maaring pag lipas ng panahon ay makalimutan ko ito at maaring mag laho ang liham na ito ng tuluyan nakalaan ang liham na ito sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang siya ay nabubuhay simula ng makilala kita ay naakit ako sa maaaring maging sanhi at bunga nito sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito pagkatapos non' naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga kung ang sanhi ay ang pagkakaroon ng lihim na pag mamahal sayo, ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko ang kinabukasan ko, ang panuntunan ko, ang mga taong malapit sa buhay ko, at maging ikaw hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa? kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na pag durusa isa lamang ang hihilingin ko ang manatili ka sa puso at isip ko dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito isa lamang ang dalangin ko, nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.

0

Dec 28, 2018

Dec 28, 2018 at 4:32 AM UTC

Liham

ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat para sayo at para sakin maaring pag lipas ng panahon ay makalimutan ko ito at maaring mag laho ang liham na ito ng tuluyan nakalaan ang liham na ito sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang siya ay nabubuhay simula ng makilala kita ay naakit ako sa maaaring maging sanhi at bunga nito sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito pagkatapos non' naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga kung ang sanhi ay ang pagkakaroon ng lihim na pag mamahal sayo, ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko ang kinabukasan ko, ang panuntunan ko, ang mga taong malapit sa buhay ko, at maging ikaw hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa? kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na pag durusa isa lamang ang hihilingin ko ang manatili ka sa puso at isip ko dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito isa lamang ang dalangin ko, nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.

35